Πειθαρχία, πίστη, θάρρος: Η ρουτίνα που χτίζει αληθινούς ήρωες

Θάρρος, πίστη, πειθαρχία - αληθινά ουσιαστικά που χαρακτηρίζουν τους ανθρώπους στη ζωή. Είναι για εκείνους που επιλέγουν να είναι οι στυλοβάτες στις υποχρεώσεις της καθημερινότητας, αντί να επαναπαύονται στη μετριότητα που υπάρχει παντού.

Για εκείνους που η αναβολή είναι ο χειρότερος εχθρός τους και που δεν επιτρέπουν στον εαυτό τους να παρασυρθεί, εγκαταλείποντας όλα τα «πρέπει» και τις «επιθυμίες» τους για αύριο.

Για εκείνους που έχουν μάθει να είναι μάχιμοι στις δυσκολίες της ζωής τους και να γελούν δυνατά σε κάθε νίκη που κατακτούν, σε κάθε χαρούμενο γεγονός, σε κάθε στιγμή ευτυχίας. Κοιτάζουν στα μάτια τη ζωή και νιώθουν ευλογημένοι.

Εκείνοι θα βάλουν το ξυπνητήρι στις 06:00 το πρωί, για να σηκωθούν από το κρεβάτι - όχι επειδή ήρθε η ώρα να ξεκινήσουν για τη δουλειά τους, αλλά γιατί το λέει η ψυχή τους. Θα ψήσουν τον ελληνικό καφέ τους, θα ετοιμάσουν το πρωινό τους - χωρίς περικοπές, πλούσιο, γιατί δεν τους αρέσει να στερούνται τις υγιείς απολαύσεις της ζωής. Και μετά, αν έχει καλό καιρό, θα καθίσουν στη βεράντα για να δουν τον ήλιο, παρέα με τον καφέ τους.

H αξία της «Καλημέρα» στους καθημερινούς ήρωες της πόλης

Είναι εκείνοι που, με την εργασία τους, προσφέρουν σε εσένα, σε εμένα, σε όλους, όλα τα αναγκαία αγαθά που απαιτείς να έχεις για μια ζωή έτσι όπως τη θέλεις. Και όμως, αυτούς τους ανθρώπους δε θα τους δεις ποτέ να γκρινιάζουν, ούτε να δυσανασχετούν, θα σε ακούσουν χωρίς να πουν τίποτα, ενώ θα θέλουν, βαθιά μέσα τους, να σου εξομολογηθούν όσα τους καίνε. Θα σου χαμογελάσουν και θα είναι οι πρώτοι που θα σου πουν: «Καλημέρα!»

Ωστόσο, εσύ θα τους προσπεράσεις, γιατί μπορεί να αργήσεις. Διότι δεν έχεις χρόνο - χρόνο για μερικά λεπτά. Όχι, από κακία, αλλά γιατί πραγματικά βιάζεσαι. Θα τους κορνάρεις, θα εκνευριστείς και θα φωνάξεις, επειδή το απορριμματοφόρο σε καθυστέρησε για μόλις λίγα λεπτά. Με τη βοήθειά τους, όμως, έχεις μια πιο καθαρή πόλη. Και οι άνθρωποι που την υπηρετούν είναι εκείνοι που σου προσφέρουν την ασφάλεια και την τάξη - όπως τις επιθυμείς.

Όταν στην καθημερινότητα, η τύφλωση εμποδίζει την ευγνωμοσύνη

Είναι αυτός ο εσωτερικός διάλογος που έχεις: «Όλα είναι υπό έλεγχο, δε χρειάζεται να κάνω κάτι παραπάνω. Τώρα μπορώ να ηρεμήσω.»

Μια βαθιά ανάσα και μετά, ξανά βυθισμένος στο άγχος.

Ο φαύλος κύκλος της ανησυχίας και η τυφλότητα να αναγνωρίσεις τα αγαπημένα πρόσωπα στη ζωή σου. Όχι, επειδή δεν μπορείς να τα δεις, αλλά επειδή δε θέλεις.

Είναι μια επιλογή: Να προσπερνάς. Να μη βλέπεις.

Όπως έγραψε ο Ζοζέ Σαραμάγκου: «Δεν τυφλώθηκαν επειδή δεν μπορούσαν πια να δουν, αλλά επειδή δεν ήθελαν πια να βλέπουν.»

Μάλλον, το σκοτάδι σου είναι πιο επικίνδυνο από το τον ελάχιστο χρόνο που θα «χάσεις» για να προλάβεις τα «πρέπει» σου.

Είναι αυτό που εμποδίζει την όρασή σου να παρατηρεί την ομορφιά της ευγνωμοσύνης.

Τα «πρέπει» σου έχουν περισσότερη δύναμη απ’ όσο φαντάζεσαι. Είναι αντιστρόφως ανάλογα με τα «θέλω» σου.

Γιατί σε αυτά υπάρχει πάντα εκείνο το: «Δεν πειράζει, θα το αφήσω για μετά.»

Προτεραιότητα στα «πρέπει» και αμέλεια απέναντι στους αγαπημένους ανθρώπους

Στο μήνυμα που δεν απάντησες πότε και το άφησες στο «Διαβάστηκε».

Στο «Κάτι έτυχε τελικά, δεν μπορώ να σε δω.»

Και το «μετά», η «επόμενη φορά», το «κάποια στιγμή» δεν έρχονται ποτέ.

Ο χρόνος κουβαλά όλες τις στιγμές που ήθελες διακαώς να ζήσεις με τους ανθρώπους σου, αλλά δεν είχες χρόνο.

Η αλήθεια είναι ότι οι δικοί σου άνθρωποι ανήκουν στους αφανείς ήρωες της καθημερινότητάς σου.

Συγκαταλέγονται στα «δεδομένα» που έχεις στη ζωή σου, ενώ εσύ ψάχνεις περισσότερα και περισσότερα…

Μόνο που εκείνοι χρειάζονται από εσένα αυτόν τον χρόνο που εσύ ποτέ δεν βρίσκεις.

Οι άνθρωποί σου είναι το μοναδικό σου τριαντάφυλλο.

«Είναι ο χρόνος που ξόδεψες για το τριαντάφυλλό σου που το κάνει τόσο σημαντικό», είπε η Αλεπού στον Μικρό Πρίγκιπα στο βιβλίο του Antoine de Saint-Exupéry.

Οι ενοχές που εμποδίζουν να αγαπάς το μοναδικό σου τριαντάφυλλο

Είναι το τηλεφώνημα που σου έκανε ο αδελφός σου και σε ρώτησε:

«Θα έρθετε για φαγητό με τη Ζέφη και τα παιδιά την Κυριακή;»

Είναι η μητέρα σου που κανόνισε να πληρώσει τα κοινόχρηστα στον διαχειριστή για εσένα, γιατί ξέρει ότι δεν έχεις χρόνο.

Είναι εκείνη, που θα κατεβάσει μόνη της τα χαλιά από το πατάρι, ακόμα και αν την πονάει η μέση της, για να μη σε ενοχλήσει.

Είναι ο κολλητός σου, που θα σε ακούει το βράδυ να του λες τι συνέβη στη δουλειά - ακόμα και αν είναι κουρασμένος.

Είναι ο εαυτός σου, που σου φωνάζει «θέλω», αλλά εσύ απαντάς: δεν «πρέπει» δεν έχω χρόνο».

Όμως οι ενοχές σου είναι εκεί για να σε ρωτούν:

Εσύ πόσο χρόνο αφιέρωσες στο μοναδικό τριαντάφυλλό σου;

Η ανυπομονησία να αποκτήσεις κάτι: O καλός και ο κακός λύκος μέσα μας

Μετά, θα έρθει η τελευταία εβδομάδα του μήνα. Τώρα μπορείς να αγοράσεις το καινούργιο gadget που έχεις δει και θέλεις τόσο καιρό να το αποκτήσεις. Θα κάνεις την παραγγελία διαδικτυακά και θα πληρώσεις με κάρτα. «Αύριο η μεθαύριο θα το έχω», σκέφτεσαι, και το μυαλό σου επιμένει στο πότε θα το παραλάβεις. Σαν να έχεις ξεχάσει τα υπόλοιπα. Μια σκέψη που γίνεται καθημερινά ανυπομονησία και μετά εμμονή. Εμμονή, γιατί πλήρωσες και πρέπει να περιμένεις. «Έκανα μια αγορά και το θέλω τώρα», σκέφτεσαι. Η επίγεια φωνή μέσα σου.

Θα καλέσεις το τηλεφωνικό κέντρο της εταιρείας από την οποία αγόρασες το προϊόν. Η υπάλληλος θα σου απαντήσει με ευγένεια, και τότε θα αναδυθεί ο εκνευρισμένος εαυτός σου. Θα απαιτήσεις να το παραλάβεις αύριο, γιατί το θέλεις άμεσα. Η ανάγκη σου θεωρείς ότι είναι προτεραιότητα. Θα υψώσεις τον τόνο της φωνής σου και θα απαντήσεις: «Εγώ το θέλω τώρα». Και τότε, εκείνη θα δώσει τον καλύτερο εαυτό της για να σε καθησυχάσει και θα προσπαθήσει να σου εξηγήσει τη διαδικασία, αλλά εσύ θα επιμείνεις.

Γιατί αυτό θέλεις, αυτό προσδοκάς. Το δέμα σου θα έρθει μετά από τρεις ημέρες, θα το παραλάβεις, αλλά δε θα μπορέσεις να συγκρατηθείς. Θα γκρινιάζεις στον μεταφορέα: «Άργησες την παραγγελία μου, χωρίς ειδοποίηση». Εκείνος θα σε κοιτάξει και δε θα απαντήσει τίποτα. Θα το αφήσει, θα σε χαιρετήσει και θα φύγεισιγανά. Το «τώρα».

Μια ινδιάνικη παροιμία αναφέρει ότι ο άνθρωπος έχει μέσα του τον καλό και τον κακό λύκο, το ζήτημα είναι ποιον θα ταΐσει περισσότερο. Άραγε, ποιος αξίζει περισσότερο τη φροντίδα σου;

Η αγάπη, ο χρόνος και το βάρος της συνήθειας

Ο χρόνος είναι ένα ασταμάτητο γρανάζι, λειτουργεί αδιάκοπα και κάποια στιγμή παύει. Όμως χωρίς την αγάπη, ο χρόνος θα έμοιαζε ανιαρός, άχρωμος σαν τις ημέρες που αισθάνεσαι μοναξιά και ο εαυτός σου ζητάει τρυφερότητα και παρέα. Και μια απρόσμενη στιγμή, θα γνωρίσεις «εκείνη» που θα σου ξεκλειδώσει πτυχές του εαυτού σου που μέχρι τότε δεν ήξερες ότι υπήρχαν. Ήταν αόρατες για εσένα, αλλά σιγά-σιγά δυναμώνουν και σου υπενθυμίζουν ότι αξίζει να αγαπήσεις και να αγαπηθείς.

Θα γίνει η σύντροφός σου, και σε μερικά χρόνια, θα μείνετε μαζί. Στην αρχή, ο χρόνος θα είναι με το μέρος σας, θα ξεχνάς πως κυλάει τόσο γρήγορα. Μόνο που θα έρθει εκείνο το βράδυ που δε θα θέλεις να της πεις τίποτα. Θα προτιμάς να μη μιλάς πολύ και θα ζεις διεκπεραιωτικά. Και τότε, η ρουτίνα, η αναβλητικότητα και η συνήθεια θα αρχίσουν να σε αγκαθώνουν - αργά αλλά τρομακτικά.

Ώρες ολόκληρες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, στον καναπέ, βλέποντας σειρές μαζί της, χωρίς λόγια, χωρίς επικοινωνία μόνο τυπικότητα. Έγκλειστος στη ρουτίνα. Το χάδι, η αγκαλιά, η αγάπη δε θα είναι πια εκεί. Και τότε, ένα βράδυ, η σιωπή και το βλέμμα της θα σου αποκαλύψουν αυτό που αποφεύγεις να ακούσεις.

«Δεν σου ζητώ να με φιλήσεις, ούτε να ζητήσεις συγγνώμη όταν πιστεύω ότι κάνεις λάθος. Δεν θα σου ζητήσω καν να με αγκαλιάσεις όταν το χρειάζομαι περισσότερο. Γιατί αν πρέπει αυτά να σου τα ζητήσω, δεν τα θέλω πια.» Αυτό που κάποτε η Φρίντα Κάλο είχε πει στον στο σύζυγό της Ντιέγκο Ριβέρα.

Οι ανθρώπινες σχέσεις θέλουν πάντα σύνδεση και έγνοια για τον σύντροφό σου.

Όπως φροντίζεις να είσαι αποδοτικός στην εργασία σου και επαγγελματίας, είναι σημαντικό να μην ξεχνάς να είσαι αυτός που θα της χαρίσει μια γλυκιά κουβέντα και να της υπενθυμίσεις τον λόγο για τον οποίο σε έχει επιλέξει.

Η αγάπη προς τον εαυτό μας

Μα τα πάντα ξεκινάνε από τον εαυτό μας, η ψυχική, η πνευματική ισορροπία καθώς και η υγεία μας, καθρεφτίζουν ότι είμαστε αληθινοί και έχουμε αδημονία για τη ζωή. Να ψαχουλεύεις το «μέσα σου» και να αντιλαμβάνεσαι τα λάθη, τα ελαττώματα και τα προτερήματά σου. Να ψάχνεις την αυτοβελτίωση και να ανακαλύπτεις δραστηριότητες που γαληνεύουν την ψυχή σου. Η ημέρα είναι για να την απολαμβάνεις, όπως και τις ανταμοιβές που λαμβάνεις στην εργασία σου. Η αυγή είναι σαν την ικανοποίηση που αισθάνεσαι για κάθε project που ολοκληρώνεις.

«Ξύπνα πριν ξυπνήσει ο κόσμος — γιατί στις ώρες της σιγής, χτίζεται η δύναμη που αλλάζει τη ζωή σου.» Γράφει ο Robin Sharma στο βιβλίο του To κλαμπ των 5.πμ..

Ο εαυτός σου έχει τη δύναμη για ζωή

Ο εαυτός σου θα είναι πάντα μαζί σου, όταν η εξουθένωση, η ματαίωση και η θλίψη σου χτυπήσουν την πόρτα κάποια στιγμή. Αλλά η αγάπη που θα έχεις πρώτα από όλα για εσένα και μετά για τους γύρω σου, θα τις νικήσει.

Γιατί όταν η μοναξιά γίνεται ο μόνος σύντροφος που θέλεις να έχεις,

Γιατί όταν ο πόνος γίνεται ο καλύτερος φίλος σου,

Γιατί όταν ο εαυτό σου γίνεται ο χειρότερος εχθρός,

Τότε μην αφήνεις την ηττοπάθεια να σε κερδίσει.

Κοίταξε στον καθρέφτη της ψυχή σου αυτά που θέλεις να κάνεις, τα όνειρα και τους στόχους.

Αυτά που ο εαυτός σου προσπαθεί να σου κλείσει τον δρόμο και σε εμποδίζει να τα κάνεις δικά σου.

Μην του δώσεις τη χαρά.

Ο καθρέφτης της ψυχή σου είναι η πηγή από την οποία θα αντλείς δύναμη σε κάθε δύσκολη στιγμή.

#Motivation #SelfLove #Mindfulness #PersonalGrowth #ΑφάνειςΉρωες #ΔύναμηΤουΕαυτού #Αυτογνωσία #Αυτοβελτίωση #ΨυχικήΥγεία #Ευγνωμοσύνη #MentalHealth #WellBeing #EmotionalIntelligence #SelfAwareness